• Obserwatorium
  • - 19.11.2017 -
  • - brak seansów -

Promieniowanie kosmiczne

Jedno z pięter obserwatorium poświęcone jest promieniowaniu kosmicznemu. Do Ziemi z Kosmosu dociera ciągły strumień najmniejszych składników materii, cząstek elementarnych, których prędkości często zbliżone są do prędkości światła, a to warunkuje ich ogromną energię. Cząstki promieniowania kosmicznego, bo tak je nazywamy, zderzają się z jądrami atomów stanowiących ziemską atmosferę. W wyniku tych zderzeń atomy w atmosferze ulegają rozbiciu na protony i neutrony oraz lżejsze cząstki. Z jednego zderzenia powstaje cała lawina cząstek wtórnych. Niektóre z nich są bardzo egzotyczne i większość zanika w górnych warstwach atmosfery, ale część dolatuje do powierzchni Ziemi. W detektorze, który umieszczono w obserwatorium można śledzić tory przelotów mionów, które na co dzień przenikają również i nas!

 


Część detektora Conversiego (po lewej) i ślady mionów na całym urządzeniu.

 

Co ciekawe cząstki te nie powinny dolecieć do powierzchni Ziemi, gdyż ich czas życia jest tak krótki, że powinny rozpaść się po przebyciu zaledwie kilkuset metrów od miejsca w którym powstały. Jednakże ponad 100 lat temu wielki fizyk Albert Einstein przewidział, że jeżeli ciało porusza się bardzo szybko, a szybko oznacza że jego prędkość jest znaczącym ułamkiem prędkości światła, to czas w układzie poruszającym się z ciałem biegnie inaczej, wolniej w stosunku do innych. Ponieważ prędkość mionu jest tylko o jedną tysiączną mniejsza od prędkości światła, wskutek zjawiska dylatacji, jego czas życia wydłuża się ponad 20 razy i dzięki temu może dotrzeć do powierzchni Ziemi.