Meteoryty

Na  II piętrze obserwatorium znajduje się kolekcja meteorytów, czyli popularnie mówiąc „kamieni z nieba”. Jednym z kosmicznych wydarzeń, które można obserwować nie posiadając teleskopu jest znane wielu zjawisko „spadającej gwiazdy”. Oczywiście to nie gwiazdy spadają, tylko cząstki materii kosmicznej z olbrzymią prędkością (dochodzącą do 72 km/s) wpadają do ziemskiej atmosfery wywołując zjawisko, które astronomowie nazywają meteorem. W wyniku olbrzymiego oporu powietrza, nagrzewają się do dużej temperatury i praktycznie w większości odparowują i tylko niewielkie ich pozostałości docierają na Ziemię. Ocenia się, że każdego dnia około 100 ton materii kosmicznej opada na powierzchnię Ziemi. Jeżeli wpadający do atmosfery kawałek jest dostatecznie duży to ma szansę „przeżyć” morderczą drogę przez atmosferę i dotrzeć do powierzchni Ziemi. Nazywany jest wtedy meteorytem.  Ocenia się, że w ciągu roku dochodzi do 500 spadków, ale tylko 5-6 z nich jest odnajdywanych. Meteoryty są  bardzo cennym znaleziskiem, gdyż są to próbki materii kosmicznej pochodzącej z innych czasów i różnych obszarów naszego Układu Słonecznego.  Część z nich to reszki starej materii z jakiej tworzył się nasz Układ Słoneczny, część to pozostałości po dawnych planetach, planetkach i innych ciałach kosmicznych, które uległy kosmicznym katastrofom i których odłamki dotarły do powierzchni Ziemi.

 

Te z pozoru zwykłe skały dostarczają bezcennych informacji o Kosmosie. Głównym eksponatem wystawy „kamieni” z kosmosu jest grunt księżycowy przywieziony w 1969 roku przez załogę Apollo 11 - jedyny taki eksponat w Polsce!

 

 

 

Grunt księżycowy

 

 

Meteoryty z Polski (Sołtmany!)

Meteoryt z Czelabińska

Meteoryty księżycowe i marsjańskie


Meteoryty kamienne


Meteoryty żelazno-kamienne


Meteoryty żelazne